فنچ راه راه

 معرفی فنچ

فنچ راه راه با نام علمی poephila یکی از پرندگان کوچک با طول متوسط 9 سانتیمتر بومی چمنزارهای استرالیا می باشد. با توجه به اینکه کشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور حیوانات به خارج می باشد، اغلب فنچهایی که در خارج از این کشور دیده می شوند در استرالیا متولد نشده اند. فنچهای راه راه دارای تنوع رنگ بسیاری می باشند و در زمره معروفترین پرندگانی که در قفس نگهداری میشوند، بشمار می آیند. فنچهای راه راه حیوانات دلپذیری برای نگهداری در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب می شوند. یک فنچ نر بالغ رنگینتر و معمولاً براحتی از فنچ ماده قابل تشخیص است. یک فنچ نر بطور معمول دارای نوک و گونه های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خالهای قهوه ای در دو طرف بدن می باشد. محبوبیت شدید فنچ های راه راه به دو خصوصیا رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده می شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه های فنچها خواهند داشت.ده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد.آواز لطیف فنچ (سهره) این پرنده های کوچک را با نام خارجی فنچ finch می شناسیم اما در زبان فارسی انها را سهره می نامند. poephila guttata سهره (فنچ) راه راه سفید white zebra finch این پرنده حاصل نخستین جهشهای سهره راه راه است. بین جنس نر و ماده ان تفاوتی دیده نمی شود.پراکندگی جغرافیایی: در اکثر قسمتهای استرالیا جز بعضی از مناطق جنوبی و شبه جزیره کیپ یورک یافت می شود. این پرنده همچنین در جزایر فلورس به طرف شمال تا اسرالیا پراکنده است.اندازه: 10 سانتی مترجیره غذایی: مخلوطی از ارزن، دانه قناری ساده و سبزیجات.پرندگان نابالغ: منقار سیاهی دارند.تعیین جنسیت: منقار پرنده ماده کم رنگتر می باشد و فاقد نقش و نگاری است که بر روی سینه و پهلوی پرنده نر دیده می شود.ویژگی و جزابیتهای این پرنده: پرنده ای بسیار شاداب و فعال است که خیلی زود با محیطهای مختلف سازگار میشود، به دست اوردن جوجه از ان نیز بسیار اسان است.سهره راه راه سالهاست که اهلی شده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد. در این پرنده ، هم جنس نر و هم جنس ماده یکدست سفید می باشند. نوع مشابه ولی مجزایی به نام سفید پهلو شاه بلوطی نیز وجود دارد که در ان نقش و نگارهای رنگی بدن محفوظ مانده و فقط رنگ سایر نقاط سفید شده است. سهره راه راه حنایی fawn zebra finch در این پرنده نر، تمام تمام نقش و نگارهای رنگی روی بدن محفوظ مانده است، فقط سایر نقاط بدن ان به رنگ قهوه ای روشن درامده است. سهره سفید پهلو شاه بلوطی chestnut flanked white پرنده ای که در تصویر مشاهده می کنید، از انواع رنگی این پرنده است.با توجه به وجود نقش و نگار نقطه مانند در روی پهلوی این پرنده،این پرنده یک سهره سفید پهلو شاه بلوطی نر است.اطلاعات بیشتر در باره فنچ (فنچ)در سهره راه راه نیز همانند طوطی استرالیایی ، جهشهایی که روی می دهد سبب ایجاد رنگهای جدید نمی شود، بلکه فقط شدت رنگهای بدن پرنده را کم و زیاد می کند. از جفت شدن سهره راه راه با سهره خاکستری معمولی ، نوعی به نام نقره ای و از جفت شدن سهره راه راه با سهره حنایی ، نوعی به نام کرم رنگ پدید می اید.در سهره راه راه هر یک از این رنگها در زمینه سفید پرهای پرنده ، به همراه نقش و نگارهای مختلف و متعددی خودنمایی می کنند.با وجودی که تعدادی از انواع این پرنده نظیر پرنده نوک طلایی حتی در حال حاضر نیز نایاب هستند، اما امروزه پرنده های دیگری مثل انواع تاجدار پراکندگی بیشتری یافته اند. در این پرنده نیز درست شبیه انواع (جهش یافته) مشابه سایر گونه ها ، پرنده های تاجدار را هیچ گاه با یکدیگر جفت نمی کنند. بلکه همیشه یک پرنده تاجدار را با یک پرنده فاقد تاج تلاقی می دهند. پرنده های تاجدار و انواع رنگارنگ را می توان با پرنده های مختلف از هر رنگی که باشد، جفت انداخت.از سهره های (فنچ) راه راه می توان به طور مرتب در خانه جوجه گرفت. فقط لازم است قفس مخصوص تولید مثل که دارای یک اشیانه و یا حتی یک سبد مخصوص اشیانه سهره هاست، برای این پرنده فراهم شود.باوجود این ، پس از اتمام ساخت اشیانه و گذاشتن تخمها در ان، از دادن مواد مخصوص اشیانه سازی به پرنده خودداری کنید. در غیر اینصورت پرنده به اشیانه سازی ادامه می دهد به طوری که حتی روی تخمهای خود را نیز کاملا می پوشاند. تحت شرایط طبیعی این پرنده تا ۶ تخم می گذارد که پس از ۱۲ روز این تخمها به جوجه تبدیل می شوند.دراین پرنده ها، هم نر و هم ماده روی تخم می خوابند.هر روز غذای تازه مخصوص جوجه ها را در اختیار انها قرار دهید و عصر همان روز پیش از انکه باقیمانده غذا ترش شود، انرا از قفس خارج کنید. با اینکار سلامتی جوجه های خود را تامین خواهید کرد. جوجه های جوان در 16 روزگی توانایی پرواز پیدا می کنند و بعد از ۲ هفته می توانند مستقلا و بودن کمک پدر و مادر غذا بخورند.دراین مرحله، پرندگان بالغ (والدین) مجددا به اشیانه سازی می پردازند. به همین علت دراین زمان باید پرندگان جوان را از قفس خاج کرد.هیچ گاه از یک سهره ماده بیش از سه دوره متوالی جوجه نگیرید، چراکه این عمل موجب می شود پرنده به بیماری چسبندگی تخم دچار شود. برای جلوگیری از بروز چنین حالتی باید اشیانه و ضمایم ان را از قفس خارج کرد.پرنده ای که دچار این حالت شده است، نمی تواند تخم بگذارد و به همین علت تخم داخل بدن پرنده باقی مانده و خارج نمی شود. بروز چنین حالتی بخصوص در پرندگان کوچک ممکن است کشنده باشد. تحت شرایط طبیعی نگهداری از فنچ های راه راه در منزل بسیار اسان است. از طرف دیگر می توان با موفقیت از این پرنده در منزل جوجه گرفت. زندگی اجتماعیفنچ های راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعی هستند، اگر چه این رفتار تنها در بین همنوعانشان مشاهده می شود. به عنوان مثال، فنچهای راه راه در حضور انسانها بسیار خجالتی هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و یا در دست انسانها قرار بگیرند. بعضی از دارندگان فنچهای دست آموز معتقدند این پرندگان احساس بهتری نسبت به لمس کردن و نوازش دارند. بر این اساس نمی توان فنچ های راه راه را گزینه مناسبی برای جویندگان حیوانات دست آموز خانگی بحساب آورد. در محل سکونت بومی آنها در استرالیا، فنچ های راه راه بصورت دسته های بزرگ در چمنزارهای پهناور و دشت های وسیع حرکت می کنند و حتی فنچ های محبوس در قفس نیز این طبیعت شدیداً اجتماعی خود را حفظ می کنند. فنچ های راه راه با اختیار جفت خوشحالی و شادمانی خویش را تضمین می کنند. یک جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگیری، تیمار و آراستن یکدیگر، نزدیک و چسبیده به هم قرار می گیرند. اگر چه اغلب نزاع بین یک جفت فنچ بر سر جایگاه و محل سکونت در می گیرد که البته محدود به خوابیدن روی تخمها نمی شود. یک استراتژی برای محدود کردن یک فنچ نر پرخاشجو مهیا کردن یک وسیله بازی و سرگرمی جهت تخلیه پرخاشگری او می باشد.قفسفنچ های راه راه بسیار فعال هستند و از پریدن به این سو و آن سو بسیار لذت می برند. متخصصین توصیه می کنند دارندگان این نوع فنچ بزرگترین مکان ممکن را جهت پریدن به این حیوانات اختصاص دهند. بنا بر این توصیه ها مکان زندگی آنها نباید کمتر از 20 اینچ باشد. قفسهای چوبی و فلزی ارزان قیمت پر طرفدارترین قفسها برای نگهداری فنچ ها می باشند. لانه این پرنده معمولاً در زیر سقف و اغلب منتسب به بحثهای ادبیات خانه سازی فنچها می باشد.اغلب ساختارهای بزرگتر از قفسهای 1.4 متر مکعب قابل دسترس تر هستند تا قفسهای بزرگی که در باغ وحش ها یافت می شوند. به خاطر اندازه کوچک فنچها این پرندگان مکان زیادی را به خود اختصاص نمی دهند. برای فنچهای خوشرنگ فضای بین میله های قفس نباید بیشتر از نیم اینچ باشد. قفسهای ساخته شده از فلز برنج به خاطر خاصیت سمی پنهانی که دارند به هیچ عنوان توصیه نمی شوند. جهت حفظ شادابی و عدم اضطراب فنچها قفس آنها را در مکانهای آرام و ساکت و کم رفت و آمد منزل، محل کار یا کلاس درس قرار می دهند. تاب برای تاب خوردن یکی از بهترین وسائل برای قفس فنچها می باشد.رژیم غذاییتعویض آب پرنده بصورت روزانه بسیار مهم و ضروری است. اگر قادر به تعویض روزانه آب نباشیم بهتر است از تیوبهای آبدهی استفاده کنیم. غذای اصلی فنچها را دانه تشکیل می دهد. ارزن عمده ترین دانه ای است که هر فنچی از خوردن آن لذت می برد. مقدار و میزان مناسب و شایسته دانه از نظر فرمول و اندازه وزنی در فروشگاههای غذای حیوانات خانگی موجود می باشد. فنچهای راه راه عاشق دانه های ارزن بصورت خوشه ای و جدا نشده از شاخه می باشند. علاوه بر دانه فنچهای راه راه نیازمند یک رژیم تکمیلی شامل سبزیجات از قبیل اسفناج، سبزیجات تازه و میوه هستند. استفاده از دانه های جوانه زده روش مناسبی است که توسط بعضی از دارندگان فنچها جهت تامین سبزیجات مورد نیاز پرنده مورد استفاده قرار می گیرد. هویج بخارپز و خیار مثالهایی از سبزیجاتی هستند که توسط فنچها خورده می شوند. کلسیم یک ماده معدنی ضروری تکمیل کننده رژیم غذایی فنچهای راه راه محسوب می شود. کلسیم برای رشد و استحکام استخوان بندی پرنده و همچنین در فنچهای ماده برای تخم گذاری بسیار ضروری و مهم می باشد. واضح است که نیاز به کلسیم در فنچ های ماده در طول دوره تخم گذاری بسیار حادتر و شدیدتر است. پودر استخوان موجود در فروشگاههای غذای حیوانات ساده ترین روش برای تامین کلسیم مورد نیاز پرنده می باشد. خوراک تخم مرغ نیز بصورت دوره ای برای تامین کلسیم مورد نیاز توصیه شده است. همچنین در طول دوره تخم گذاری و خوابیدن روی تخم ها دارندگان و پرورش دهنگان زیادی توصیه می کنند که یک خوراک دستی مخصوص پرنده شامل انواع دانه های خیس خورده و قرار دادن آن در لانه پرنده هدیه ای مقوی برای فنچها محسوب می شود. مزیت استفاده از این پودرهای دست ساز آماده برای تغذیه فنچها در این است که در هنگام غذا دادن به جوجه های تازه از تخم درآمده والدین راحتتر خواهند بود و جوجه ها بهتر می توانند این فرمول غذایی را هضم کنند. دلیل استفاده از این غذای دستی برای فنچ ها قبل از شروع دوران زاد و ولد آشنایی و عادت کردن فنچها به این غذا بیان می شود تا در روزهای بعد بتوانند از این غذا برای تغذیه جوجه های جوان استفاده کنند. بعلاوه وقتی فنچها در موقعیتهای استرس زا مثل تعویض محل زندگی، تولید مثل، از دست دادن جفت و ... می باشند بهتر است به رژیم غذایی آنها مقداری پودر ویتامین محلول در آب اضافه نمود.لانه وقتی لانه مورد قبول واقع شد و هر شب را در آن سپری کردند، آنها اقدام به جمع آوری مقدار زیادی تکه‌های نرم برای کف لانه از برگ و رشته‌های مثل نخ و شاخه‌های نرم می‌کنند.آنها موادی را ترجیح می‌دهند که یک جفت از آنها بیشتر از 2 تا 5 سانتیمتر طول نداشته باشد طول نخ اگر بیشتر از 2.5 سانتیمتر باشد باعث قره خوردن به انگشت فنچ می شود، و از هر نوع و رنگی از مواد نرم استفاده می‌کنند.لانه با کوچکترین چیزهای ممکن که برای ساختن لانه مناسب هستند در یک هفته قبل از تخم گذاری بسته می‌شود.در هر دوره تخم گذاری بین 3 تا 12 تخم گذاشته می‌شود.تذکر: بر خلاف گفته دیگران اصلا از پنبه استفاده نکنید زیرا پنبه به پای فینچ میپیچد و موجب شکستگی یا حتی فلج شدن پای ظریف فنچ میشود. فنچ نر و ماده ممکن است از 3 تا 12 تخم در دوره‌ای که برای تخم گذاری فعال هستند بگذارند.جوجه‌ها به ترتیب تخم گذاری سر از تخم در می‌آورند.معمولا یک یا دو تخم بدون آنکه جوجه‌ای از آن بیرون بیاید باقی می‌ماند تا والدین تغذیه جوجه‌ها را شروع کنند.لانه باید تنها به طور کامل به حال خود رها شود، در واقع بعد از آغاز دوره تخم گذاری و تا زمانی که جوجه‌ها جرات کنند خودشان از آن بیرون بیایند، نباید کاری به لانه پرنده داشت.چون ممکن است از روی تخم خود بلند شوند و دیگر روی آن ننشینند.مدت زمانی که تخم‌ها گذارده شود تا اینکه جوجه‌ها جرات کنند از لانه بیرون آیند متغیر است ?اما معمولاً تخم‌های خوب 14 تا 16 روز طول می‌کشد تا جوجه‌ها از آن بیرون بیایند و همچنین 3 تا 4 هفته از دنیا آمدن جوجه‌ها زمان نیاز است تا آنها از لانه بیرون بیایند.فنچ‌ها معمولاً والدین بسیار خوبی هستند و با میل و اشتیاق به نوبت بر روی تخم‌ها و همینطور بعد از آن کنار جوجه‌ها ‏می‌نشینند و آنها را به نوبت تغذیه می‌کنند. تا وقتی که همه جوجه‌ها از لانه بیرون نیامدند و بدون وابستگی به پدر و مادرشان بر روی میله ننشسته‌اند، لانه نباید از قفس خارج شود.بعد از بیرون آمدن همه جوجه‌ها، فنچ مادر به سرعت برای دوره بعدی تخم گذاری به لانه بر می‌گردد.وقتی که ماده شروع به تخم گذاری می‌کند، تنها جفت او اجازه خواهد داشت در لانه باشد.شروع دور بعدی تخم گذاری هنگامی که هنوز جوجه‌های قبلی در لانه باشند باعث می‌شود که استرس و فشار زیادی به پرنده‌ها وارد شود.پرنده نر اجازه نخواهد داد هیچ پرنده‌ای در نزدیکی لانه در هنگام تخم گذاری باشد.پرنده نر در این هنگام شروع به نزاع با سایر پرندگان و سر و صدا و حمله کردن به آنها می‌کنند.تعیین جنسیت فنچ جنسیت در گونه‌های مختلف فنچ از گونه‌ای به گونه دیگر متفاوت است در برخی از گونه‌ها نظیر فنچ راه راه رنگ وشکل پرنده نر وماده با هم تفاوت دارند ومی توان به راحتی از روی رنگ وشکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تمییز داد .در گونه فنچ راه راه می‌توان به سادگی آنها را از هم تشخیص داد.فنچ‌های نر معمولاً پرهای نارنجی روشنی بر روی گونه‌اشان دارند.و یک منقار سرخ رنگ(در مقابل منقار نارنجی ماده)و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص.در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ می‌شود یا اصلا از بین می‌رود.جوجه‌ها نیز معمولاً شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آنها اختلاف دارند.جوجه‌های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده‌است.این اختلاف‌ها به علت جفت گیری‌های مختلف بین انواع مختلف فنچ‌ها در یک مکان خاص که آنها در کنار هم نگهداری می‌شوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز می‌کند.به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسخت‌تر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونه‌های نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر می‌شوند.همچنین فنچ‌های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی می‌شود. در برخی گونه‌های دیگر نر وماده کاملاً شبیه به هم بوده وامکان تعیین جنس مقدور نمی‌باشد برای مثال در فنچ طلایی علایم چندانی برای تشخیص نر وماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد ورنگ آن در پرنده ماده به رنگ روشن ودر پرنده نر به رنگ تیره تا مشکی است . فنچ‌های نابالغ رنگ شان تیره تر از فنچ‌های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ‌ها تیره تر است، شما می‌توانید به سن تقریبی آن‌ها پی ببرید. فنچ‌ها در سن شش ماهگی دارای پرهای کامل شده وجثه آن‌ها همانند جثه بالغ‌ها می‌شود.نژاد های فنچعموما در جهان نژادهای بسیاری از فنچ یافت می شود اما نژاد قفسی آن در جهان و در ایران بیشتر 2 گونه است 1. فنچ کامل سفید 2. فنچ گور خری یا زبرا  تفاوت این دو گونه فقط فقط در ظاهر پرنده است مثلا گونه ماده فنچ در نوع زیرا خاکستری کامل است . اما ماده در نوع سفید تمام بالهایش سفید است.. البته ممکن است فنچ سفید نیز دو رگه باشد و ژن زبرا آن پنهان است.سهره بال سرخ، (Rhodopechys sanguinea) سهره‌ای رنگین است که عمدتاً در شیب‌های کوهستانی دیده می‌شود. ۱۶ سانتی متر طول دارد. سینه، پهلوها و زیر تنه دارای نقطه نقطه‌های قهوه‌ای، تارک سیاه و منقار زرد است (پرهای شاخ مانند خاکستری در خارج از فصل تولید مثل دارد). پرنده نر دارای دمگاه و چهره صورتی رنگ (در زمستان رنگ صورتی چهره تغییر می‌کند) است و در کنار بال‌هایش لکه بزرگ صورتی گلی دیده می‌شود، که در پرواز با رنگ سفید زیر بال‌ها ترکیب جالبی را به وجود می‌آورد. پرنده ماده، کمرنگ تر با بال‌های بی رنگ تر ومنقار زرد کمرنگ، در فصل تولید مثل، وفاقد رنگ صورتی چهره، دیده می‌شود. این پرنده در مناطق صخره‌ای وکوهستانی وگاهی دارای پوشش گیاهی بوته‌ای بالاتر از ۲۰۰۰ متر ودر زمستان ها، در ارتفاعات پایین تر، کشتزارها وعلفزارهای دارای قلوه سنگ، به سر برده و داخل بوته‌ها یا شکاف سنگ‌ها آشیانه می‌سازد. در ایران بومی ونسبتاً فراوان است.سِهرِهٔ جَنگَلی (بلبل آوازخوان، خوبیسه، بلبل خمسه، کاه‌سهره) یکی از پرندگان آوازخوان است. این پرنده از راستهٔ گنجشک‌سانان (Passeriformes)، خانوادهٔ سهرگان (Fringillidae)، جنس فرینجیلا (Fringilla) است. نام علمی آن Fringilla coelebs است. این پرنده بین ۱۴ تا ۱۶ سانتی متر طول دارد. اندازه اش متوسط است. پرنده نر، به واسطه سر آبی خاکستری، روتنه بلوطی، سینه صورتی و دو نوار سفید در بال ها، به آسانی شناخته می‌شود. اندکی شبیه فنچ سر سیاه است، اما در پر و بالش اثری از رنگ نارنجی دیده نشده و دمگاهش نیز سفید نیست. پرنده ماده و پرنده جوان یکساله، بجز دو نوار سفید روی بال ها، پر وبال شان، به طورکلی، قهوه‌ای مایل به خاکستری زیتونی است. هنگام بال زدن غالباً در حالی که بال‌ها بسته است، پروازی موجی شکل دارد. در حال جست و خیز بر روی زمین، به تغذیه نیز می‌پردازد. زمستان‌ها به صورت عبوری، در گروه حرکت می‌کند.سِهرهٔ دُمگاه‌زرد پرندهٔ گنجشک‌سان کوچکی است از خانوادهٔ سهرگان. نام علمی آن Serinus serinus است. در جنوب اروپاآفریقا پراکنده اند . وطول آن 12 سانتی متر بوده وبه رنگ زرد با منقار نسبتاً بزرگ دیده می‌شود . در پرنده نر، نوار ابرویی، دمگاه، صورت وسینه زرد، شکم سفید با پهلوهای راه راه تیره ودُم کاملاً تیره است . پرنده ماده بسیار کدر وبه ندرت در پر وبالش رنگ زرد دیده می‌شود . همچنین صورت با رگه رگه های خاکستری زیتونی آمیخته با رنگ زرد نخودی، دمگاه زرد ( مانند نر ) وپهلوها وزیر تنه رگه رگه‌های قهوه‌ای تیره با دو خط بالی بسیار کمرنگ دیده می‌شود. پرنده جوان، در اولین زمستان، شبیه والدین است . بهترین راه شناسایی این پرنده شنیدن صدای آن است . اغلب در خارج از فصل تولید مثل، در گروه های کوچک دیده می‌شود . پروازی سریع وموجی شکل دارد . این پرنده در حاشیه جنگل‌ها، بیشه زارها، باغ‌های میوه وزمستان‌ها در مناطق باز وپرچین باغ‌ها وکشتزارها به سر برده وبر روی درختان با بوته‌ها آشیانه می سازد . در ایران، زمستان‌ها در مناطق غربی وشمالی، به تعداد اندک، دیده می‌شود . وشمال سهره زرد، نام علمی آن (Carduelis spinus) است ودر زبان انگلیسی به آن (Siskin) می‌گویند.در بخش‌های شمالی اروپا، وجنوب اسکاندیناوی دیده می‌شود و ۱۲ سانتی متر طول دارد وکوچک و ظریف است. پرنده نر، به رنگ سبز مایل به زرد وبا پیشانی وچانه سیاه ونوار پهن زرد رنگی در بال‌ها ودو طرف دُم دیده می‌شود. همچنین دمُگاه زرد رنگ است که در پرواز به خوبی دیده می‌شود. پرنده ماده، به رنگ زیتونی مایل به قهوه‌ای وزیر تنه سفید با اثری از رنگ زرد سبز در آن دیده می‌شود، که همراه با زردی درون بال‌ها، دُم ودمگاه، آن را متمایز می‌سازد. همچنین پرنده ماده فاقد سیاهی در سر است. این پرنده، دارای رگه‌هایی به رنگ قهوه‌ای تیره، در تمام سنین، است. در حالی که درون درخت، سرش روبه پایین است، به تغذیه می‌پردازد. در پرواز دُمش کوتاه به نظر آمده وپروازش موجی شکل است. پرنده‌ای اجتماعی است واغلب در گروه دیده می‌شود. این پرنده در جنگل‌های سوزنی برگ، صنوبر، بیشه زارها وپرچین‌های بلند به سر برده ودر زمستان‌ها در کشتزارها، به تعداد اندک دیده می‌شود ودر درختان کاج، در انتهای شاخه‌ها، آشیانه می‌سازد. در ایران، زمستان‌ها فراوان است وبه تعداد نسبتاً فراوان تولید مثل می‌کند. گاهی نسبتاً تا نواحی جنوب ومرکز فارس وبلوچستان نیز دیده می‌شود.سهره سبزمعمولی، نام علمی آن (Carduelis chloris) است و ۵/۱۴ سانتی متر طول دارد. پر وبال زیتونی با لکه‌های سبز مایل به زرد، دمگاه سبز روشن، سرنسبتاً بزرگ ومنقار بی رنگ، که در انتها کلفت وضخیم است. در تمام فصل‌ها به واسطه رنگ زرد روشن کناره شاهپرها و پرهای بیرونی دم، که در پرواز به خوبی نمایان است، شناخته می‌شود. در پرنده نر، زیر تنه سبز زیتونی و دمگاه سبز زرد رنگ است. پرنده ماده، کم رنگ تر وبه رنگ سبز خاکستری وپاهایش قهوه‌ای تیره‌است. پرنده جوان به رنگ زیتونی مایل به خاکستری سهره‌ای با رگه‌هایی در زیر تنه دیده می شود. در پرواز دُم کوتاهتر به نظر آمده وپروازش موجی شکل است. این پرنده در باغ‌ها، پارک‌ها، جنگل‌های کاج، باغ‌های زیتون و واحه‌ها وزمستان‌ها در پرچین‌ها، اراضی ساحلی وکشتزارها به سر برده ولابه لای بوته‌ها و روی درختان کوچک، بخصوص درختان همیشه سبز، آشیانه می‌سازد. در ایران، زمستان‌ها نسبتاً فراوان است وتولید مثل نیز می‌کند.سهره گاوی سر سیاه، نام علمی آن (Pyrrhula pyrrhula) است و ۱۴ سانتی متر طول دارد. پرنده نر با زیر تنه صورتی مایل به قرمز، پشت خاکستری، تارک سیاه، نوار پهن سفید روی بال و منقار سیاه وسخت، به آسانی شناخته می‌شود. پرنده ماده کمرنگ تر بوده وبا زیر تنه نخودی مایل به قهوه‌ای و زرق و برق کمتری از پرنده نر دیده می‌شود. در پرواز دمگاه سفید هردو جنس نمایان می‌شود. پرنده جوان فاقد سیاهی روی سر بوده و با دمگاه نخودی و زیر تنه قهوه‌ای دیده می‌شود ودر پاییز شبیه پرنده ماده بالغ است. معمولاً ساکت است وخود را پنهان می‌سازد وهرگز به صورت گروهی دیده نمی‌شود. پروازش موجی شکل است. این پرنده در ایران بومی بوده وبه تعداد اندک در مناطق جنگلی، باغ‌ها وکشتزارها وبیشه‌ها دیده می‌شود.سهره سینه سرخ نام علمی آن (Carduelis cannabina) است وبه ان فنچ خانگي مي گويند. در ایران، عراق، سوریه وجنوب قفقاز دیده می‌شود و۱۳ سانتی متر درازا دارد. سرخاکستری روتنه بلوطی وپیشانی وسینه قرمز گلی است. پرنده ماده وپرنده جوان فاقد رنگ بلوطی بوده وبا روتنه قهوه‌ای رگه دار دیده می‌شود. این رگه‌ها در سینه وپهلوها نیز وجود دارد. در همه سنین، رگه‌های سفیدی در شاهپرها وپرهای بیرونی دُم دیده می‌شود. منقار خاکستری مایل به قهوه‌ای تیره ومیانه ی گلو خط دار است وحاشیه کمرنگی دور چشم‌ها وروی چانه دیده می‌شود که آن را از سهره کوهی متمایز می‌سازد. پروازش موجی شکل ونامنظم است ودر زمستان‌ها، به صورت جفتی یا گروهی دیده می‌شود. این پرنده در بخش های باز بوته دار یا درختکاری شده، زمین های پرچین دار، کشتزارها وکناره ی تالاب‌ها به سر برده وبه گونه ی گروهی در بیشه‌ها وپرچین‌ها نیز دیده می‌شود و گاهی در علفزارها آشیانه ساخته و زادآوری می‌کند. در ایران بیشتر در شمال باختری(غربی) دیده شده و زادآوری نیز می‌کندسهره کوهی، نام علمی آن (Carduelis flavirostris) است.در زبان انگلیسی به آنTwite می‌گویند. در ترکیه، ارمنستان، جمهوری آذربایجان و شمال ایران دیده می‌شود و ۱۳ سانتی متر طول دارد وشبیه سهره سینه سرخ است اما نوار ابرویی زرد قهوه‌ای یکدستی دارد. گونه‌ها وگوشپرها قهوه‌ای نخودی وگلو نخودی اخرایی بدون خط خط است. در پرنده بالغ دمگاه صورتی است. نژادی که در خاورمیانه دیده می‌شود (brevirostris)، از نژاد اروپایی به واسطه لکه‌های تیره دو طرف سینه، شکم سفید تر وروتنه قهوه‌ای تر متمایز می‌شود. هم چنین دمگاه صورتی رنگش فاقد رگه رگه (تنها در نر) است. زیرگونه brevirostris در شاهپرها ودُمش سفیدی بیشتری دیده می‌شود. منقار، در تابستان، خاکستری ودر زمستان، زرد است. پروازش موجی شکل ونا منظم است. این پرنده در شیب‌های کوهستان‌ها وزمستان‌ها در دشت ودامنه کوه‌ها به سر برده وروی زمین ودر زیر پوشش گیاهی یا روی صخره‌ها آشیانه می‌سازد. در ایران، بومی ودر شمال نسبتاً فراوان است وزمستان‌ها در قسمت‌های شرقی دیده می‌شود.سِهرِه معمولی، نام علمی آن (Carduelis carduelis) است در زبان انگلیسی به آن «فنچ طلایی اروپایی» گویند.سهره معمولی و ۱۴ سانتی متر طول دارد و با رنگ‌آمیزی زیبا دیده می‌شود و به واسطه رنگ قرمز روشن وسیاه وسفید سر، رگه‌های زرد در بال‌های سیاه رنگ ودمگاه سفید، که در پرواز به خوبی دیده می‌شود، شناخته می‌شود. زیرگونه‌ای از این پرنده که در شرق ایران یافت می‌شود (سهره طلایی سرخاکستری)، فاقد سیاه وسفیدی در سر است و تنها صورتش قرمز است وبقیه روتنه وگلویش یکدست وبه رنگ نخودی خاکستری است. همچنین منقارش کمرنگ، کشیده تر وسنگین تر از سایر سهره‌های طلایی است. پرنده جوان دارای پر وبال خاکستری کمرنگ و سر بدون علامت است وتنها به واسطه نوار بالی، دمگاه سفید و صدایش شناخته می شود. این پرنده در خارج از فصل تولید مثل، در گروه‌های کوچک دیده می شود.این پرنده در باغ‌ها، پارک‌ها، کشتزارها، بوته زارها ودره‌های پوشیده از درخت تا ارتفاع ۲۲۰۰ متری به سر برده و زمستان‌ها در کشتزارها ومزارع باز، علفزارها واراضی مخروبه دیده می‌شود ودر درختان آشیانه می‌سازد. در ایران، زمستان‌ها فراوان است وبه تعداد فراوان نیز تولید مثل می‌کند. پرواز موجی ورقص مانند دارد و پرنده‌ای اجتماعی است. نر و ماده همشکل، پرنده‌ای است با بالهای زرد و سیاه دم سیاه و سفید، صورت سرخ لاکی وپشت قهوه‌ای خاکی که در ناحیه دمگاه به سفیدی می‌گراید پرنده نابالغ سر وسطح پشتی نخودی مایل به خاکستری وبدنی پر از خط و خال قهوه‌ای دارد. این نوع فنچ صورتی قرمز رنگ و گونه‌های سفیدی وپیشانی سیاهی دارد ودو خط سیاه از آن به دو سوی گردن می‌رود. رنگ پرهای پشت خاکستری ودو بال سیاه بوده ولکه‌هایی زرد بر روی آن دیده می‌شود. پرهای دم سیاه رنگ ولی لبه‌های آن سفید است. بر روی سینه پرنده لکه‌های سفید دیده می‌شود. نر وماده مشابه بوده وپرنده نر خوش نقش ونگار تر است. در پرنده‌های نابالغ بخش‌های بالایی بدن خاکستری ومخطط بوده ولکه‌های قهوه‌ای دارند و صورت به رنگ قرمز نمی‌باشد. قرنیه چشم پرنده به رنگ قهوه‌ای تیره و منقار آن سفید صورتی با لبه‌های خاکستری ورنگ پاها صورتی است و طول آن در حدود ۱۲ سانتی متر است. گونه ترکی آن ni ediecki در ترکیه، قبرس، خاور دور، شمال عراق تا کوه‌های زاگرس و جنوب ایران وهمچنین در مصر پراکنده‌است و زمستان‌ها به سوی مناطق جنوبی تا صحرای سینا و مصر و شمال جزیره عرب مهاجرت می‌کند. گونه ایرانی آن loudoni در استان آذربایجان وشمال ایران وجنوب دریای خزر زندگی می‌کند و در زمستان‌ها به مناطق میانه عراق وجنوب آن مهاجرت می کند. این پرنده در طبیعت به صورت گروهی زندگی می‌کند که تعداد افراد این گروه‌ها گاهی به صد پرنده بالغ می‌گردد. این پرندگان در طی ماه‌های مه تا ژوئیه به جستجوی غذا و پناهگاه می‌باشد. یک تا دوبار در سال تخم می‌گذارد و لانه خود را در دره‌ها ویا لابه لای درختان کم ارتفاع و کوچک می‌گذارد ودر هر بار ۴ تا ۵ تخم می‌گذارد. این پرنده از پرندگان مهاجر به شمار می‌رود. فنچ طلایی در محدوده گسترده‌ای از اروپای غربی، بریتانیا، تا جزایر قناری و شمال آفریقا تا خاورمیانه و از ناحیه شرق تا ژاپن پراکنده‌است. فنچ طلایی یکی از محبوب‌ترین انواع فنچ در اروپا به شمار می‌رود و این امر به علت رنگ‌آمیزی زیبا و نغمه‌های خوش این پرنده می‌باشد.سهره مغولی نام علمی آن (Rhodopechys mongolicus) است و ۱۴ سانتی متر طول دارد وکوهستان نشین است. شبیه سهره صورتی بوده، و سهره بالغ، به واسطه سفیدی بزرگ روی بال‌ها وپاهای قهوه‌ای مایل به زردش مشخص می‌شود. پرنده نر دارای لکه کوچک گلی رنگی روی دمگاه است (سطح گلی رنگ روی دمگاه سهره صورتی بزرگ تر است) ورنگ گلی صورتی روی گلو متغیر بوده و در سینه و پهلوها نیز اثر همین رنگ دیده می‌شود. در قاعده پرهای بزرگش رنگ قرمز گلی نیز دیده می‌شود (که در سهره معمولی، گلی خاکستری بدون سفیدی است). در پرهای دم سفیدی ودر نوار ابرویی رنگ گلی دیده می‌شود. پرنده ماده تولید مثل کننده، رنگ پریده تر وپهلوها مانند پرنده نر، صورتی است. در پر وبال تازه در پاییز، هردوجنس شبیه هم ومانند پرنده ماده تولید مثل ککنده‌اند. پرنده جوان شبیه پرنده ماده‌است اما در پر وبالش رنگ شنی قهوه‌ای دیده می‌شود وزیر تنه فاقد رنگ صورتی است. در پرنده نابالغ، عمدتاً رگه‌های سفید وسیاهی در دُم دیده می‌شود. این پرنده در مناطق کوهستانی، در ارتفاع ۲۷۰۰ متر به بالا، بیابان‌های خشک وبکر وسنگی، نیمه بیابانی وشیب‌های سنگی کوهستان به سر برده ولا به لای صخره‌ها وزیر بوته‌ها آشیانه می‌سازد. در ایران، بومی ونسبتاً فراوان است.سهره نوک بزرگ که نام علمی آن (Coccothraustes coccothraustes) است و ۱۸ سانتی متر طول دارد، سهره‌ای نسبتاً بزرگ با جثه‌ای سنگین است. منقار سخت وبه رنگ سربی خاکستری، پر وبال قهوه‌ای با لکه سیاهی در صورت وچانه سفیدی روی بال‌ها دیده می‌شود. پرنده ماده کم رنگ تر بوده وبا پر وبال قهوه‌ای نارنجی کم رنگ تر وبه طور کلی خاکستری دیده می‌شود. پرنده جوان فاقد سیاهی صورت بوده و بیشتر به رنگ خاکستری با زیر تنه روشن ولکه‌هایی به رنگ قهوه‌ای تیره در پهلوها دیده می‌شود. در پرواز سریع وموجی شکلش، سر وگردن درشت ودُم کوتاهش شناسایی آن را آسان می‌سازد. با قدرت جست می‌زند وپرنده‌ای بسیار محتاط وگوش به زنگ است. این پرنده در ایران بومی ونسبتاً فراوان است.فنچ راه‌راه یا سهره گورخری (انگلیسی: Zebra Finch، نام علمی:Taeniopygia guttata نام علمی قدیمی: guttata Poephila) یکی از گنجشک‌سانان با طول متوسط ۹ سانتیمتر بومی چمنزارهای استرالیافنچ‌هایی که در خارج از این کشور دیده می‌شوند در استرالیا متولد نشده‌اند. فنچ‌های راه راه دارای تنوع رنگ بسیاری می‌باشند و در زمره معروفترین پرندگانی که در قفس نگهداری می‌شوند، به شمار می‌آیند. فنچ‌های راه راه حیوانات دلپذیری برای نگهداری در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب می‌شوند. یک فنچ نر بالغ رنگین‌تر و معمولاً به راحتی از فنچ ماده قابل تشخیص است. یک فنچ نر بطور معمول دارای نوک و گونه‌های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خال‌های قهوه‌ای در دو طرف بدن می‌باشد. می‌باشد. با توجه به اینکه کشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور حیوانات به خارج می‌باشد، اغلب محبوبیت شدید فنچ‌های راه راه به دو خصوصیت رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده می‌شود. معمولاً دارندگان فنچ‌ها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه‌های فنچ‌ها خواهند داشت. یکی دیگر از جذابیت‌های عمده فنچ‌های راه راه صدای جیک جیک لطیف آنها می‌باشد. عده‌ای صدای شیرین و مطبوع جیک جیک فنچ‌های راه راه را بر عکس دیگر پرندگان این دسته بسیار آرامش بخش و خوش آیند توصیف کرده‌اند. در فنچ راه راه رنگ و شکل پرنده نر و ماده با هم تفاوت دارند و می‌توان به راحتی از روی رنگ و شکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تمیز داد. فنچ‌های نر معمولاً پرهای نارنجی روشنی بر روی گونه‌شان دارندو یک منقار سرخ رنگ (در مقابل منقار نارنجی ماده) و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص.در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ می‌شود یا اصلا از بین می‌رود. جوجه‌ها نیز معمولاً شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آنها اختلاف دارند. جوجه‌های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده‌است. این اختلاف‌ها به علت جفت گیری‌های مختلف بین انواع مختلف فنچ‌ها در یک مکان خاص که آنها در کنار هم نگهداری می‌شوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز می‌کند. به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسخت‌تر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونه‌های نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر می‌شوند. همچنین فنچ‌های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی می‌شود. در برخی گونه‌های دیگر نر وماده کاملاً شبیه به هم بوده و امکان تعیین جنس مقدور نمی‌باشد برای مثال در فنچ طلایی علایم چندانی برای تشخیص نر وماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد ورنگ آن در پرنده ماده به رنگ روشن ودر پرنده نر به رنگ تیره تا مشکی است . فنچ‌های نابالغ رنگ‌شان تیره‌تر از فنچ‌های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ‌ها تیره‌تر است، می‌توان به سن تقریبی آن‌ها پی برد. فنچ‌ها در سن شش ماهگی دارای پرهای کامل شده و جثه آن‌ها همانند جثه بالغ‌ها می‌شود.فنچ راه راه با نام علمی poephila یکی از پرندگان کوچک با طول متوسط 10 سانتیمتر بومی چمنزارهای استرالیا می باشد. با توجه به اینکه کشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور حیوانات به خارج می باشد، اغلب فنچهایی که در خارج از این کشور دیده می شوند در استرالیا متولد نشده اند. فنچهای راه راه دارای تنوع رنگ بسیاری می باشند و در زمره معروفترین پرندگانی که در قفس نگهداری میشوند، بشمار می آیند. فنچهای راه راه حیوانات دلپذیری برای نگهداری در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب می شوند. یک فنچ نر بالغ رنگینتر و معمولاً براحتی از فنچ ماده قابل تشخیص است. یک فنچ نر بطور معمول دارای نوک و گونه های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خالهای قهوه ای در دو طرف بدن می باشد. محبوبیت شدید فنچ های راه راه به دو خصوصیا رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده می شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه های فنچها خواهند داشت.  آوای لطیف :یکی دیگر از جذابیت های عمده فنچ های راه راه صدای جیک جیک لطیف آنها می باشد. عده ای صدای شیرین و مطبوع جیک جیک فنچ های راه راه را بر عکس دیگر پرندگان این دسته بسیار آرامش بخش و خوش آیند توصیف کرده اند. زندگی اجتماعی: فنچ های راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعی هستند، اگر چه این رفتار تنها در بین همنوعانشان مشاهده می شود. به عنوان مثال، فنچهای راه راه در حضور انسانها بسیار خجالتی هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و یا در دست انسانها قرار بگیرند. بعضی از دارندگان فنچهای دست آموز معتقدند این پرندگان احساس بهتری نسبت به لمس کردن و نوازش دارند. بر این اساس نمی توان فنچ های راه راه را گزینه مناسبی برای جویندگان حیوانات دست آموز خانگی بحساب آورد. در محل سکونت بومی آنها در استرالیا، فنچ های راه راه بصورت دسته های بزرگ در چمنزارهای پهناور و دشت های وسیع حرکت می کنند و حتی فنچ های محبوس در قفس نیز این طبیعت شدیداً اجتماعی خود را حفظ می کنند. فنچ های راه راه با اختیار جفت خوشحالی و شادمانی خویش را تضمین می کنند. یک جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگیری، تیمار و آراستن یکدیگر، نزدیک و چسبیده به هم قرار می گیرند. اگر چه اغلب نزاع بین یک جفت فنچ بر سر جایگاه و محل سکونت در می گیرد که البته محدود به خوابیدن روی تخمها نمی شود. یک استراتژی برای محدود کردن یک فنچ نر پرخاشجو مهیا کردن یک وسیله بازی و سرگرمی جهت تخلیه پرخاشگری او می باشد. قفس و لانه : فنچ های راه راه بسیار فعال هستند و از پریدن به این سو و آن سو بسیار لذت می برند. متخصصین توصیه می کنند دارندگان این نوع فنچ بزرگترین مکان ممکن را جهت پریدن به این حیوانات اختصاص دهند. بنا بر این توصیه ها مکان زندگی آنها نباید کمتر از 20 اینچ باشد. قفسهای چوبی و فلزی ارزان قیمت پر طرفدارترین قفسها برای نگهداری فنچ ها می باشند. لانه این پرنده معمولاً در زیر سقف و اغلب منتسب به بحثهای ادبیات خانه سازی فنچها می باشد.اغلب ساختارهای بزرگتر از قفسهای 1.4 متر مکعب قابل دسترس تر هستند تا قفسهای بزرگی که در باغ وحش ها یافت می شوند. به خاطر اندازه کوچک فنچها این پرندگان مکان زیادی را به خود اختصاص نمی دهند. برای فنچهای خوشرنگ فضای بین میله های قفس نباید بیشتر از نیم اینچ باشد. قفسهای ساخته شده از فلز برنج به خاطر خاصیت سمی پنهانی که دارند به هیچ عنوان توصیه نمی شوند. جهت حفظ شادابی و عدم اضطراب فنچها قفس آنها را در مکانهای آرام و ساکت و کم رفت و آمد منزل، محل کار یا کلاس درس قرار می دهند. تاب برای تاب خوردن یکی از بهترین وسائل برای قفس فنچها می باشد. رژیم غذایی تعویض آب پرنده بصورت روزانه بسیار مهم و ضروری است. اگر قادر به تعویض روزانه آب نباشیم بهتر است از تیوبهای آبدهی استفاده کنیم. غذای اصلی فنچها را دانه تشکیل می دهد. ارزن عمده ترین دانه ای است که هر فنچی از خوردن آن لذت می برد. مقدار و میزان مناسب و شایسته دانه از نظر فرمول و اندازه وزنی در فروشگاههای غذای حیوانات خانگی موجود می باشد. فنچهای راه راه عاشق دانه های ارزن بصورت خوشه ای و جدا نشده از شاخه می باشند. علاوه بر دانه فنچهای راه راه نیازمند یک رژیم تکمیلی شامل سبزیجات از قبیل اسفناج، سبزیجات تازه و میوه هستند. استفاده از دانه های جوانه زده روش مناسبی است که توسط بعضی از دارندگان فنچها جهت تامین سبزیجات مورد نیاز پرنده مورد استفاده قرار می گیرد. هویج بخارپز و خیار مثالهایی از سبزیجاتی هستند که توسط فنچها خورده می شوند. کلسیم یک ماده معدنی ضروری تکمیل کننده رژیم غذایی فنچهای راه راه محسوب می شود. کلسیم برای رشد و استحکام استخوان بندی پرنده و همچنین در فنچهای ماده برای تخم گذاری بسیار ضروری و مهم می باشد. واضح است که نیاز به کلسیم در فنچ های ماده در طول دوره تخم گذاری بسیار حادتر و شدیدتر است. پودر استخوان موجود در فروشگاههای غذای حیوانات ساده ترین روش برای تامین کلسیم مورد نیاز پرنده می باشد. خوراک تخم مرغ نیز بصورت دوره ای برای تامین کلسیم مورد نیاز توصیه شده است. همچنین در طول دوره تخم گذاری و خوابیدن روی تخم ها دارندگان و پرورش دهنگان زیادی توصیه می کنند که یک خوراک دستی مخصوص پرنده شامل انواع دانه های خیس خورده و قرار دادن آن در لانه پرنده هدیه ای مقوی برای فنچها محسوب می شود. مزیت استفاده از این پودرهای دست ساز آماده برای تغذیه فنچها در این است که در هنگام غذا دادن به جوجه های تازه از تخم درآمده والدین راحتتر خواهند بود و جوجه ها بهتر می توانند این فرمول غذایی را هضم کنند. دلیل استفاده از این غذای دستی برای فنچ ها قبل از شروع دوران زاد و ولد آشنایی و عادت کردن فنچها به این غذا بیان می شود تا در روزهای بعد بتوانند از این غذا برای تغذیه جوجه های جوان استفاده کنند. بعلاوه وقتی فنچها در موقعیتهای استرس زا مثل تعویض محل زندگی، تولید مثل، از دست دادن جفت و ... می باشند بهتر است به رژیم غذایی آنها مقداری پودر ویتامین محلول در آب اضافه نمود. تولید مثل : به عنوان یک قانون، فنچهای راه راه آشیانه سازهای با پشتکار و ماهری هستند. لانه های خیزرانی به خوبی لانه های تودرتو کاربرد دارند. وقتی پروسه لانه سازی آغاز می شود، پرنده نر مواد اولیه ساخت آشیانه را جمع آوری و در محل ساخت آشیانه جهت شروع عملیات ساخت لانه نگهداری می کند. برای فنچهای محبوس در قفس می توان از مواد ساختگی لانه سازی که بر اساس مواد موجود در طبیعت طراحی شده اند استفاده کرد. بسیار مهم است که در مورد رژیم غذایی والدین در حین لانه سازی و زاد و ولد اطلاعاتی داشته باشید. ( به بالا مراجعه کنید. ) بعد از لانه سازی ماده فنچ 4 تا 6 تخم می گذارد و سپس روی آنها می نشیند. سر در آوردن جوجه ها از تخم و دوره خوابیدن روی تخمها ممکن است 11 تا 14 روز و یا بیشتر طول بکشد. همه مراحل خانه سازی تا مستقل شدن جوجه های بال و پر گشوده تقریباً 2 ماه طول می کشد. بیشتر دارندگان تازه کار فنچها این پروسه را با اشتیاق دنبال می کنند. این مهم است که به فنچها اجازه ندهیم با فواصل نزدیک زاد و ولد کنند. تولید و تناسل هم نژادها باعث ضعف در زاد و ولد و نهایتاً بخطر افتادن نسل پرنده می شود.دلایل بیمار شدن فنچ ها وقتی یک پرنده بیمار می شود این موضوع یک پدیده ناگهانی و بی دلیل نیست بلکه نتیجه زنجیره ای از اتفاقات است که قبلا رخ داده است اگر ما فهرست عوامل بیمار شدن فنچ را بنویسیم موضوعات زیر آن هایی هستند که غالبا مشکل ساز می شوند: انی موضوع شامل کثیف بودن غذا خوری آب خوری نشیمنگاه کف قفس یا پرنده خانه یا جعبه های لانه ای دیواره های قفس یا پرنده خانه می شود کثیف بودن هر یک از نقاط مذکور به معنای وجود میلیاردها عامل بیماری زا روی آن هاست بنابر این حتما ظروف غدا خوری آب خوری ونشیمنگاه را روزانه تمیز کنید دیوار های قفس یا پرنده خانه را هفته ای یک بار نظافت کنید همچنین فراموش نکنید که هر وقت یک پرنده را در دست گرفتید قبل از آن که پرنده دیگری را در دست بگیرید باید دست های خود را خوب بشویید. وقتی تعداد پرنده های موجود در یک قفس یا یک پرنده خانه بیش از حد باشد درست مثل یک خیابان شلوغ و یا ترافیک سنگین که موجب عصبی شدن ما می شود شلوغی موجب وارد شدن استرس عصبی به پرنده می شود و این استرس مقاومت آن ها را در برابر عوامل بیماری زا کم می کند همچنین در محیط شلوغ مقدار بیشتری از مضولات پرندگان جمع می شود . معمولا پرنده داران توان نظافت و رعایت بهداشت مناسب را در چنین شرایطی نخواهند داشت در محیط شلوغ که امکان بیمار شدن پرندگان به شدت بالا می رود با بیمار شدن اولین پرنده این امکان وجود دارد که بیماری آن ها بین سایر پرندگان شایع شود و مرگ و میر بالا رود. منظور غذای غیر تمیز است اگر قفس یا پرنده خانه کثیف باشد غذا نیز به زودی کثیف و آلوده به عوامل بیماری زا می شود البته گاهی اوقات ممکن است به طور غیر عمدی غذای آلوده در اختیار پرندگانش قرار دهد اما این گونه موارد بسیار نادر و کم یاب است برخی افراد ممکن است برای ارزان تمام شدن غذای پرندگان از دانه های ارزان قیمت میوه های پوسیده یا گیاهان دانه دار وحشی استفاده کنند که این خوراک ها مسلما غیر بهداشتی تر از خوراک هایی با کیفیت بالا و مرغوب هستند.فنچ های راه راه به دو خصوصیا رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده می شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه های فنچها خواهند داشت.ده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد.آواز لطیف فنچ (سهره) این پرنده های کوچک را با نام خارجی فنچ finch می شناسیم اما در زبان فارسی انها را سهره می نامند. poephila guttata سهره (فنچ) راه راه سفید white zebra finch این پرنده حاصل نخستین جهشهای سهره راه راه است. بین جنس نر و ماده ان تفاوتی دیده نمی شود.پراکندگی جغرافیایی: در اکثر قسمتهای استرالیا جز بعضی از مناطق جنوبی و شبه جزیره کیپ یورک یافت می شود. این پرنده همچنین در جزایر فلورس به طرف شمال تا اسرالیا پراکنده است.اندازه: 10 سانتی مترجیره غذایی: مخلوطی از ارزن، دانه قناری ساده و سبزیجات.پرندگان نابالغ: منقار سیاهی دارند.تعیین جنسیت: منقار پرنده ماده کم رنگتر می باشد و فاقد نقش و نگاری است که بر روی سینه و پهلوی پرنده نر دیده می شود.ویژگی و جزابیتهای این پرنده: پرنده ای بسیار شاداب و فعال است که خیلی زود با محیطهای مختلف سازگار میشود، به دست اوردن جوجه از ان نیز بسیار اسان است.سهره راه راه سالهاست که اهلی شده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد. در این پرنده ، هم جنس نر و هم جنس ماده یکدست سفید می باشند. نوع مشابه ولی مجزایی به نام سفید پهلو شاه بلوطی نیز وجود دارد که در ان نقش و نگارهای رنگی بدن محفوظ مانده و فقط رنگ سایر نقاط سفید شده است. سهره راه راه حنایی fawn zebra finch در این پرنده نر، تمام تمام نقش و نگارهای رنگی روی بدن محفوظ مانده است، فقط سایر نقاط بدن ان به رنگ قهوه ای روشن درامده است. سهره سفید پهلو شاه بلوطی chestnut flanked white پرنده ای که در تصویر مشاهده می کنید، از انواع رنگی این پرنده است.با توجه به وجود نقش و نگار نقطه مانند در روی پهلوی این پرنده،این پرنده یک سهره سفید پهلو شاه بلوطی نر است.اطلاعات بیشتر در باره فنچ (فنچ)در سهره راه راه نیز همانند طوطی استرالیایی ، جهشهایی که روی می دهد سبب ایجاد رنگهای جدید نمی شود، بلکه فقط شدت رنگهای بدن پرنده را کم و زیاد می کند. از جفت شدن سهره راه راه با سهره خاکستری معمولی ، نوعی به نام نقره ای و از جفت شدن سهره راه راه با سهره حنایی ، نوعی به نام کرم رنگ پدید می اید.در سهره راه راه هر یک از این رنگها در زمینه سفید پرهای پرنده ، به همراه نقش و نگارهای مختلف و متعددی خودنمایی می کنند.با وجودی که تعدادی از انواع این پرنده نظیر پرنده نوک طلایی حتی در حال حاضر نیز نایاب هستند، اما امروزه پرنده های دیگری مثل انواع تاجدار پراکندگی بیشتری یافته اند. در این پرنده نیز درست شبیه انواع (جهش یافته) مشابه سایر گونه ها ، پرنده های تاجدار را هیچ گاه با یکدیگر جفت نمی کنند. بلکه همیشه یک پرنده تاجدار را با یک پرنده فاقد تاج تلاقی می دهند. پرنده های تاجدار و انواع رنگارنگ را می توان با پرنده های مختلف از هر رنگی که باشد، جفت انداخت.از سهره های (فنچ) راه راه می توان به طور مرتب در خانه جوجه گرفت. فقط لازم است قفس مخصوص تولید مثل که دارای یک اشیانه و یا حتی یک سبد مخصوص اشیانه سهره هاست، برای این پرنده فراهم شود.باوجود این ، پس از اتمام ساخت اشیانه و گذاشتن تخمها در ان، از دادن مواد مخصوص اشیانه سازی به پرنده خودداری کنید. در غیر اینصورت پرنده به اشیانه سازی ادامه می دهد به طوری که حتی روی تخمهای خود را نیز کاملا می پوشاند. تحت شرایط طبیعی این پرنده تا ۶ تخم می گذارد که پس از ۱۲ روز این تخمها به جوجه تبدیل می شوند.دراین پرنده ها، هم نر و هم ماده روی تخم می خوابند.هر روز غذای تازه مخصوص جوجه ها را در اختیار انها قرار دهید و عصر همان روز پیش از انکه باقیمانده غذا ترش شود، انرا از قفس خارج کنید. با اینکار سلامتی جوجه های خود را تامین خواهید کرد. جوجه های جوان در 16 روزگی توانایی پرواز پیدا می کنند و بعد از ۲ هفته می توانند مستقلا و بودن کمک پدر و مادر غذا بخورند.دراین مرحله، پرندگان بالغ (والدین) مجددا به اشیانه سازی می پردازند. به همین علت دراین زمان باید پرندگان جوان را از قفس خاج کرد.هیچ گاه از یک سهره ماده بیش از سه دوره متوالی جوجه نگیرید، چراکه این عمل موجب می شود پرنده به بیماری چسبندگی تخم دچار شود. برای جلوگیری از بروز چنین حالتی باید اشیانه و ضمایم ان را از قفس خارج کرد.پرنده ای که دچار این حالت شده است، نمی تواند تخم بگذارد و به همین علت تخم داخل بدن پرنده باقی مانده و خارج نمی شود. بروز چنین حالتی بخصوص در پرندگان کوچک ممکن است کشنده باشد. تحت شرایط طبیعی نگهداری از فنچ های راه راه در منزل بسیار اسان است. از طرف دیگر می توان با موفقیت از این پرنده در منزل جوجه گرفت. زندگی اجتماعیفنچ های راه راه پرندگان فوق العاده اجتماعی هستند، اگر چه این رفتار تنها در بین همنوعانشان مشاهده می شود. به عنوان مثال، فنچهای راه راه در حضور انسانها بسیار خجالتی هستند و دوست ندارند دست آموز باشند و یا در دست انسانها قرار بگیرند. بعضی از دارندگان فنچهای دست آموز معتقدند این پرندگان احساس بهتری نسبت به لمس کردن و نوازش دارند. بر این اساس نمی توان فنچ های راه راه را گزینه مناسبی برای جویندگان حیوانات دست آموز خانگی بحساب آورد. در محل سکونت بومی آنها در استرالیا، فنچ های راه راه بصورت دسته های بزرگ در چمنزارهای پهناور و دشت های وسیع حرکت می کنند و حتی فنچ های محبوس در قفس نیز این طبیعت شدیداً اجتماعی خود را حفظ می کنند. فنچ های راه راه با اختیار جفت خوشحالی و شادمانی خویش را تضمین می کنند. یک جفت فنچ راه راه در مواقع استراحت، جفتگیری، تیمار و آراستن یکدیگر، نزدیک و چسبیده به هم قرار می گیرند. اگر چه اغلب نزاع بین یک جفت فنچ بر سر جایگاه و محل سکونت در می گیرد که البته محدود به خوابیدن روی تخمها نمی شود. یک استراتژی برای محدود کردن یک فنچ نر پرخاشجو مهیا کردن یک وسیله بازی و سرگرمی جهت تخلیه پرخاشگری او می باشد.قفسفنچ های راه راه بسیار فعال هستند و از پریدن به این سو و آن سو بسیار لذت می برند. متخصصین توصیه می کنند دارندگان این نوع فنچ بزرگترین مکان ممکن را جهت پریدن به این حیوانات اختصاص دهند. بنا بر این توصیه ها مکان زندگی آنها نباید کمتر از 20 اینچ باشد. قفسهای چوبی و فلزی ارزان قیمت پر طرفدارترین قفسها برای نگهداری فنچ ها می باشند. لانه این پرنده معمولاً در زیر سقف و اغلب منتسب به بحثهای ادبیات خانه سازی فنچها می باشد.اغلب ساختارهای بزرگتر از قفسهای 1.4 متر مکعب قابل دسترس تر هستند تا قفسهای بزرگی که در باغ وحش ها یافت می شوند. به خاطر اندازه کوچک فنچها این پرندگان مکان زیادی را به خود اختصاص نمی دهند. برای فنچهای خوشرنگ فضای بین میله های قفس نباید بیشتر از نیم اینچ باشد. قفسهای ساخته شده از فلز برنج به خاطر خاصیت سمی پنهانی که دارند به هیچ عنوان توصیه نمی شوند. جهت حفظ شادابی و عدم اضطراب فنچها قفس آنها را در مکانهای آرام و ساکت و کم رفت و آمد منزل، محل کار یا کلاس درس قرار می دهند. تاب برای تاب خوردن یکی از بهترین وسائل برای قفس فنچها می باشد.رژیم غذاییتعویض آب پرنده بصورت روزانه بسیار مهم و ضروری است. اگر قادر به تعویض روزانه آب نباشیم بهتر است از تیوبهای آبدهی استفاده کنیم. غذای اصلی فنچها را دانه تشکیل می دهد. ارزن عمده ترین دانه ای است که هر فنچی از خوردن آن لذت می برد. مقدار و میزان مناسب و شایسته دانه از نظر فرمول و اندازه وزنی در فروشگاههای غذای حیوانات خانگی موجود می باشد. فنچهای راه راه عاشق دانه های ارزن بصورت خوشه ای و جدا نشده از شاخه می باشند. علاوه بر دانه فنچهای راه راه نیازمند یک رژیم تکمیلی شامل سبزیجات از قبیل اسفناج، سبزیجات تازه و میوه هستند. استفاده از دانه های جوانه زده روش مناسبی است که توسط بعضی از دارندگان فنچها جهت تامین سبزیجات مورد نیاز پرنده مورد استفاده قرار می گیرد. هویج بخارپز و خیار مثالهایی از سبزیجاتی هستند که توسط فنچها خورده می شوند. کلسیم یک ماده معدنی ضروری تکمیل کننده رژیم غذایی فنچهای راه راه محسوب می شود. کلسیم برای رشد و استحکام استخوان بندی پرنده و همچنین در فنچهای ماده برای تخم گذاری بسیار ضروری و مهم می باشد. واضح است که نیاز به کلسیم در فنچ های ماده در طول دوره تخم گذاری بسیار حادتر و شدیدتر است. پودر استخوان موجود در فروشگاههای غذای حیوانات ساده ترین روش برای تامین کلسیم مورد نیاز پرنده می باشد. خوراک تخم مرغ نیز بصورت دوره ای برای تامین کلسیم مورد نیاز توصیه شده است. همچنین در طول دوره تخم گذاری و خوابیدن روی تخم ها دارندگان و پرورش دهنگان زیادی توصیه می کنند که یک خوراک دستی مخصوص پرنده شامل انواع دانه های خیس خورده و قرار دادن آن در لانه پرنده هدیه ای مقوی برای فنچها محسوب می شود. مزیت استفاده از این پودرهای دست ساز آماده برای تغذیه فنچها در این است که در هنگام غذا دادن به جوجه های تازه از تخم درآمده والدین راحتتر خواهند بود و جوجه ها بهتر می توانند این فرمول غذایی را هضم کنند. دلیل استفاده از این غذای دستی برای فنچ ها قبل از شروع دوران زاد و ولد آشنایی و عادت کردن فنچها به این غذا بیان می شود تا در روزهای بعد بتوانند از این غذا برای تغذیه جوجه های جوان استفاده کنند. بعلاوه وقتی فنچها در موقعیتهای استرس زا مثل تعویض محل زندگی، تولید مثل، از دست دادن جفت و ... می باشند بهتر است به رژیم غذایی آنها مقداری پودر ویتامین محلول در آب اضافه نمود.لانه وقتی لانه مورد قبول واقع شد و هر شب را در آن سپری کردند، آنها اقدام به جمع آوری مقدار زیادی تکه‌های نرم برای کف لانه از برگ و رشته‌های مثل نخ و شاخه‌های نرم می‌کنند.آنها موادی را ترجیح می‌دهند که یک جفت از آنها بیشتر از 2 تا 5 سانتیمتر طول نداشته باشد طول نخ اگر بیشتر از 2.5 سانتیمتر باشد باعث قره خوردن به انگشت فنچ می شود، و از هر نوع و رنگی از مواد نرم استفاده می‌کنند.لانه با کوچکترین چیزهای ممکن که برای ساختن لانه مناسب هستند در یک هفته قبل از تخم گذاری بسته می‌شود.در هر دوره تخم گذاری بین 3 تا 12 تخم گذاشته می‌شود.تذکر: بر خلاف گفته دیگران اصلا از پنبه استفاده نکنید زیرا پنبه به پای فینچ میپیچد و موجب شکستگی یا حتی فلج شدن پای ظریف فنچ میشود. فنچ نر و ماده ممکن است از 3 تا 12 تخم در دوره‌ای که برای تخم گذاری فعال هستند بگذارند.جوجه‌ها به ترتیب تخم گذاری سر از تخم در می‌آورند.معمولا یک یا دو تخم بدون آنکه جوجه‌ای از آن بیرون بیاید باقی می‌ماند تا والدین تغذیه جوجه‌ها را شروع کنند.لانه باید تنها به طور کامل به حال خود رها شود، در واقع بعد از آغاز دوره تخم گذاری و تا زمانی که جوجه‌ها جرات کنند خودشان از آن بیرون بیایند، نباید کاری به لانه پرنده داشت.چون ممکن است از روی تخم خود بلند شوند و دیگر روی آن ننشینند.مدت زمانی که تخم‌ها گذارده شود تا اینکه جوجه‌ها جرات کنند از لانه بیرون آیند متغیر است ?اما معمولاً تخم‌های خوب 14 تا 16 روز طول می‌کشد تا جوجه‌ها از آن بیرون بیایند و همچنین 3 تا 4 هفته از دنیا آمدن جوجه‌ها زمان نیاز است تا آنها از لانه بیرون بیایند.فنچ‌ها معمولاً والدین بسیار خوبی هستند و با میل و اشتیاق به نوبت بر روی تخم‌ها و همینطور بعد از آن کنار جوجه‌ها ‏می‌نشینند و آنها را به نوبت تغذیه می‌کنند. تا وقتی که همه جوجه‌ها از لانه بیرون نیامدند و بدون وابستگی به پدر و مادرشان بر روی میله ننشسته‌اند، لانه نباید از قفس خارج شود.بعد از بیرون آمدن همه جوجه‌ها، فنچ مادر به سرعت برای دوره بعدی تخم گذاری به لانه بر می‌گردد.وقتی که ماده شروع به تخم گذاری می‌کند، تنها جفت او اجازه خواهد داشت در لانه باشد.شروع دور بعدی تخم گذاری هنگامی که هنوز جوجه‌های قبلی در لانه باشند باعث می‌شود که استرس و فشار زیادی به پرنده‌ها وارد شود.پرنده نر اجازه نخواهد داد هیچ پرنده‌ای در نزدیکی لانه در هنگام تخم گذاری باشد.پرنده نر در این هنگام شروع به نزاع با سایر پرندگان و سر و صدا و حمله کردن به آنها می‌کنند.تعیین جنسیت فنچ جنسیت در گونه‌های مختلف فنچ از گونه‌ای به گونه دیگر متفاوت است در برخی از گونه‌ها نظیر فنچ راه راه رنگ وشکل پرنده نر وماده با هم تفاوت دارند ومی توان به راحتی از روی رنگ وشکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تمییز داد .در گونه فنچ راه راه می‌توان به سادگی آنها را از هم تشخیص داد.فنچ‌های نر معمولاً پرهای نارنجی روشنی بر روی گونه‌اشان دارند.و یک منقار سرخ رنگ(در مقابل منقار نارنجی ماده)و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص.در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ می‌شود یا اصلا از بین می‌رود.جوجه‌ها نیز معمولاً شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آنها اختلاف دارند.جوجه‌های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده‌است.این اختلاف‌ها به علت جفت گیری‌های مختلف بین انواع مختلف فنچ‌ها در یک مکان خاص که آنها در کنار هم نگهداری می‌شوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز می‌کند.به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسخت‌تر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونه‌های نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر می‌شوند.همچنین فنچ‌های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی می‌شود. در برخی گونه‌های دیگر نر وماده کاملاً شبیه به هم بوده وامکان تعیین جنس مقدور نمی‌باشد برای مثال در فنچ طلایی علایم چندانی برای تشخیص نر وماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد ورنگ آن در پرنده ماده به رنگ روشن ودر پرنده نر به رنگ تیره تا مشکی است . فنچ‌های نابالغ رنگ شان تیره تر از فنچ‌های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ‌ها تیره تر است، شما می‌توانید به سن تقریبی آن‌ها پی ببرید. فنچ‌ها در سن شش ماهگی دارای پرهای کامل شده وجثه آن‌ها همانند جثه بالغ‌ها می‌شود.نژاد های فنچعموما در جهان نژادهای بسیاری از فنچ یافت می شود اما نژاد قفسی آن در جهان و در ایران بیشتر 2 گونه است 1. فنچ کامل سفید 2. فنچ گور خری یا زبرا  تفاوت این دو گونه فقط فقط در ظاهر پرنده است مثلا گونه ماده فنچ در نوع زیرا خاکستری کامل است . اما ماده در نوع سفید تمام بالهایش سفید است.. البته ممکن است فنچ سفید نیز دو رگه باشد و ژن زبرا آن پنهان است.فنچ راه راه با نام علمی poephila یکی از پرندگان کوچک با طول متوسط 9 سانتیمتر بومی چمنزارهای استرالیا می باشد. با توجه به اینکه کشور استرالیا دارای سیاست درهای بسته برای صدور حیوانات به خارج می باشد، اغلب فنچهایی که در خارج از این کشور دیده می شوند در استرالیا متولد نشده اند. فنچهای راه راه دارای تنوع رنگ بسیاری می باشند و در زمره معروفترین پرندگانی که در قفس نگهداری میشوند، بشمار می آیند. فنچهای راه راه حیوانات دلپذیری برای نگهداری در منزل، محل کار و کلاس درس محسوب می شوند. یک فنچ نر بالغ رنگینتر و معمولاً براحتی از فنچ ماده قابل تشخیص است. یک فنچ نر بطور معمول دارای نوک و گونه های نارنجی روشن، هاشورهای سیاه و سفید در سرتاسر گلو و سینه و خالهای قهوه ای در دو طرف بدن می باشد. محبوبیت شدید فنچ های راه راه به دو خصوصیا رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آنها نسبت داده می شود. معمولاً دارندگان فنچها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت گیری و تولد جوجه های فنچها خواهند داشت.ده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد.آواز لطیف فنچ (سهره) این پرنده های کوچک را با نام خارجی فنچ finch می شناسیم اما در زبان فارسی انها را سهره می نامند. poephila guttata سهره (فنچ) راه راه سفید white zebra finch این پرنده حاصل نخستین جهشهای سهره راه راه است. بین جنس نر و ماده ان تفاوتی دیده نمی شود.پراکندگی جغرافیایی: در اکثر قسمتهای استرالیا جز بعضی از مناطق جنوبی و شبه جزیره کیپ یورک یافت می شود. این پرنده همچنین در جزایر فلورس به طرف شمال تا اسرالیا پراکنده است.اندازه: 10 سانتی مترجیره غذایی: مخلوطی از ارزن، دانه قناری ساده و سبزیجات.پرندگان نابالغ: منقار سیاهی دارند.تعیین جنسیت: منقار پرنده ماده کم رنگتر می باشد و فاقد نقش و نگاری است که بر روی سینه و پهلوی پرنده نر دیده می شود.ویژگی و جزابیتهای این پرنده: پرنده ای بسیار شاداب و فعال است که خیلی زود با محیطهای مختلف سازگار میشود، به دست اوردن جوجه از ان نیز بسیار اسان است.سهره راه راه سالهاست که اهلی شده است و در حال حاضر وارتیه های رنگی مختلفی از ان یافت میشود. از جمله اولین انواع این پرنده (موتاسیون) سفیدرنگ است که پیدایش ان به پیش از سال ۱۹۲۱ میلادی باز می گردد. در این پرنده ، هم جنس نر و هم جنس ماده یکدست سفید می باشند. نوع مشابه ولی مجزایی به نام سفید پهلو شاه بلوطی نیز وجود دارد که در ان نقش و نگارهای رنگی بدن محفوظ مانده و فقط رنگ سایر نقاط سفید شده است. سهره راه راه حنایی fawn zebra finch در این پرنده نر، تمام تمام نقش و نگارهای رنگی روی بدن محفوظ مانده است، فقط سایر نقاط بدن ان به رنگ قهوه ای روشن درامده است. سهره سفید پهلو شاه بلوطی chestnut flanked white پرنده ای که در تصویر مشاهده می کنید، از انواع رنگی این پرنده است.با توجه به وجود نقش و نگار نقطه مانند در روی پهلوی این پرنده،این پرنده یک سهره سفید پهلو شاه بلوطی نر است.اطلاعات بیشتر در باره فنچ (فنچ)در سهره راه راه نیز همانند طوطی استرالیایی ، جهشهایی که روی می دهد سبب ایجاد رنگهای جدید نمی شود، بلکه فقط شدت رنگهای بدن پرنده را کم و زیاد می کند. از جفت شدن سهره راه راه با سهره خاکستری معمولی ، نوعی به نام نقره ای و از جفت شدن سهره راه راه با سهره حنایی ، نوعی به نام کرم رنگ پدید می اید.در سهره راه راه هر یک از این رنگها در زمینه سفید پرهای پرنده ، به همراه نقش و نگارهای مختلف و متعددی خودنمایی می کنند.با وجودی که تعدادی از انواع این پرنده نظیر پرنده نوک طلایی حتی در حال حاضر نیز نایاب هستند، اما امروزه پرنده های دیگری مثل انواع تاجدار پراکندگی بیشتری یافته اند. در این پرنده نیز درست شبیه انواع (جهش یافته) مشابه سایر گونه ها ، پرنده های تاجدار را هیچ گاه با یکدیگر جفت نمی کنند. بلکه همیشه یک پرنده تاجدار را با یک پرنده فاقد تاج تلاقی می دهند. پرنده های تاجدار و انواع رنگارنگ را می توان با پرنده های مختلف از هر رنگی که باشد، جفت انداخت.از سهره های (فنچ) راه راه می توان به طور مرتب در خانه جوجه گرفت. فقط لازم است قفس مخصوص تولید مثل که دارای یک اشیانه و یا حتی یک سبد مخصوص اشیانه سهره هاست، برای این پرنده فراهم شود.باوجود این ، پس از اتمام ساخت اشیانه و گذاشتن تخمها در ان، از دادن مواد مخصوص اشیانه سازی به پرنده خودداری کنید. در غیر اینصورت پرنده به اشیانه سازی ادامه می دهد به طوری که حتی روی تخمهای خود را نیز کاملا می پوشاند. تحت شرایط طبیعی این پرنده تا ۶ تخم می گذارد که پس از ۱۲ روز این تخمها به جوجه تبدیل می شوند.دراین پرنده ها، هم نر و هم ماده روی تخم می خوابند.هر روز غذای تازه مخصوص جوجه ها را در اختیار انها قرار دهید و عصر همان روز پیش از انکه باقیمانده غذا ترش شود، انرا از قفس خارج کنید. با اینکار سلامتی جوجه های خود را تامین خواهید کرد. جوجه های جوان در 16 روزگی توانایی پرواز پیدا می کنند و بعد از ۲ هفته می توانند مستقلا و بودن کمک پدر و مادر غذا بخورند.دراین مرحله، پرندگان بالغ (والدین) مجددا به اشیانه سازی می پردازند. به همین علت دراین زمان باید پرندگان جوان را از قفس خاج کرد.هیچ گاه از یک سهره ماده بیش از سه دوره متوالی جوجه نگیرید، چراکه این عمل موجب می شود پرنده به بیماری چسبندگی تخم دچار شود. برای جلوگیری از بروز چنین حالتی باید اشیانه و ضمایم ان را از قفس خارج کرد. بسیاری از پرندگان ناخوش راکه صاحی انان می تواند با اقدام به موقع نجات دهد ممکن است با سهل انگاری و عدم اقدام به موقع از بین بروند بنابراین به موقع سرکشی نکردن و مصرف نکردن وقت کافی برای پرندگان ممکن است موجب شود که یک بیماری در حال شیوع به موقع دیده نشود بنابراین در زمان پر ریزی در مشاهدات و رسیدگی و سزکشی به پرندگان خود جدی ترباشید زیرا در این زمان پرنده ها به بیمار شدن بسیار حساس هستند برخی افراد حتی وقتی یک پرنده بیمار را در جمع پرندگان خود می بیند از جدا کردن آنها از بقیه پرندگان سهل انگاری می کنند که مسلما موجب به خطر افتادن سلامت بقیه پرندگان می شود. 3-غذای بد 4-به موقع اقدام نکردن. بعضی وقتها که تعداد جوجه ها و به طبع تعداد مدفوع هم زیاد بود فنچ ماده می رفت و مدفوع های تازه و خیس رو به دیواره های لانه می چسباند و این جوری اوضاع رو سر و سامان می داد و البته پرهای خودش هم شدیدا از آب مدفوع جوجه ها خیس می شد. و وقتی که اوضاع رو می فهمیدم و براش آب می گذاشتم فورا خودش رو تو اون آب می شست.این قوه تشخیص رو داشتن که جفت واقعی خودشون رو بشناسند! طی مدتی که فنچ داشتم هرگز نتونستم یک فنچ ماده رو به جای فنچ ماده اصلی به فنچ نر قالب کنم. خیلی راحت فنچ غریبه رو میشناخت.فکر می کردن چون وقتی یکیشون رو از قفس در میاوردم و جایی می بردم که هم دیگه رو نبینن فنچ نر مدام ماده اش رو با آوای خاصی صدا می کرد.همچنین وقتی جوجه فنچی موقع تمیز کردن قفس بیرون می پرید نر و ماده با در آوردن سر و صدا بیقراری می کردن جالب تر این که وقتی جوجه فراری رو به حال خودش رها می کردی می دیدی که بعد از مدتی می ره و روی قفس پدر و مادر می شینه چون اونجاس که احساس امنیت می کنه! آره فکر می کردن چون وقتی از دستت در می رفتن یک صدای مخصوص از خودشون موقع رها شدن از دست در می آوردند که انگار دارن به خاطر رهایی شادی می کنن. فکر می کردن چون وقتی جوجه هام می فهمیدن مامان جانشان بهشون غذا نمی ده دیگه برای غذا به مامان التماس نمی کردن و فقط موقعی که باباشون میومد می فهمیدن که باید انتظار غذا رو داشته باشن.فکر می کردن چون جوجه ها وقتی به قفس نزدیک می شدی خودشون رو جمع می کردن و به خیال خودشون مخفی می شدن ناملدا!می فهمیدن و فکر می کردن چون جوهای مرده رو از داخل لانه خارج می کردن و می انداختند دوربه نظرم می فهمیدن چون موقع خواب اگر به هر دلیلی فنچ ماده احساس نا امنی می کرد می رفت پیش فنچ نر و فنچ نر هم با کمال میل جای خودش رو به او می داد. این در حالی بود که فنچ نر به هیچ یک از جوجه های خودش اجازه نمی داد جای خوابش رو بگیرن.در انتها به نظرم فنچ ها هم همانند کلیه جانواران دیگر موجوداتی قابل احترام هستند! به یاد داشته باشیم در صورت خرید این پرندگان ما تبدیل به مالک آنها نمی شویم بلکه تنها مسئول مراقبت از آنها خواهیم بود.  زن بیا بریم ! بابا صبر کن ببینم این صداها از کجاش درمیاد الان مدتی هست که پست جدیدی تو وبلاگ نگداشتم. جدای از تعطیلات نوروز و اندکی کاهلی  و بی حوصلگی  علت مهم دیگری هم داشت. و آن دقیق تر شدن من روی زندگی فنچ ها بود. به هر حال این وبلاگ ماحصل مشاهدات من  از زندگی یک جفت فنچی هست که دارم! و خب مشاهده و یادداشت برداری هم زمان بری خاص خودش را دارد. امیدوارم که سودمند واقع شود. راستی یادم رفت سال نو رو باز هم به دوستان تبریک عرض میکنم و امیددارم سال پیش رو سال پرباری برای عزیزان باشد. همیشه فنچ مادر بیش از فنچ پدر تمایل دارد که جوجه ها را از خانه بیرون کند.  در این حالت مادر با عصبانیت پر جوجه های خودش را با نوک می کند و حسابی آنها را کتک می زند.وقتی فنچ مادر در اثر مزاحمت جوجه ها و به ویژه جوجه های نر خیلی شاکی می شود تا مدتها عصبانی خواهد بود و جوجه ها را با عصبانیت دنبال میکند.در این حالت فنچ مادر نوک خود را به حالت تهدید آمیزی مدام و سریع به هم می کوبد و صدای تهدید آمیز خاصی از خود تولید میکند که بی شباهت به ناله و نفرین های مادر ها نیست. همون که وقتی شاکی می شن میگن ای الهی ...  وقتی که در نهایت جوجه ها را جدا کردید کاملا می توانید شادی مادر را احساس کنید.   چون صدای مخصوصی از خود در می آورند که نشان از شادی و راحتی خیالشان دارد. می دانند که حالا می توانند به راحتی و با آسودگی خیال تخم بگذارند و جوجه جدید پرورش دهند. فنچ مادر حتی پس از جدا کردن جوجه ها صدای آنها را می شناسد و دنبال میکند و شاید برای فروکش کردن نگرانی خود مدام سرک می کشد و جوجه های خود را که تا لحظاتی پیش کتک می زد و خواهان رفتنشان بود ور انداز می کند. بلاخره مادر ها ته دلشون هیچی نیست. فنچ ها هم مثل آدم ها بعد از ظهر ها یک یکی دو ساعتی لالا می کنند. یعنی این موجودات پر جنب و جوش و پر سر و صدا 2 ساعت در بعداز ظهر آن چنان ساکت می شوند که انگار وجود ندارند. بعد وقتی که دقت می کنید می بینید که در خواب ناز هستند. فنچ ها عموما جای خواب مخصوص به خود را دارند  و جفت ها جای خود را به هم می دهند. ولی امکان ندارد جای خود را به غریبه ها یا جوجه ها بدهند مگر این که غریبه یا جوجه خیلی گردن کلفت شده باشد. بیشتر فنچ ماده است که به نر زور می گه و جای خواب او را تصاحب می کند. فنچ نر هم با کمال میل جای خودش را واگزار می نماید.  فنچ نر و ماده هیچ وقت با جوجه های خودشان جفت گیری نمی کنند. یعنی اصلا اجازه این کار را به جوجه ها نمی دهند . اما امان از دست جوجه ها که گاهی با هم جفت هم می خورند.  فنچ ها آفتاب گرفتن و تماشای فضای باز را دوست دارند. البته آفتاب گرفتن نباید از 15 دقیقه بیشتر بشه چون ممکنه فنچ ها در اثر گرمای آفتاب تلف بشن. وقتی دارن آفتاب می گیرن پر های خودشان رو پف می کنن تا نور به سطح پوستشان بتابد.فنچ ها یکدیگر و همچنین صاحب خود را خوب می شناسند. ولی وقتی غریبه ای می بینند حسابی عصبی شده و صداهای هشدار آمیز از خود در می آورند. فنچ ها بعد از مدتی به نسبت طولانی درک می کنند که شما قصد آزار انها را ندارید و کم کم حضور شما را در کنار خود می پذیرند. نرها همیشه وظیفه نگهبانی و هشدار دادن را دارند . آنها در بالاترین نقطه قفس می نشینند و دیده بانی می کنند و در صورت بروز خطر ماده و جوجه های خود را با در آوردن صدایی هشدار دهنده آگاه می کنند.  نوعی زبان دیداری بین فنچ ها جاریست. به طوری که فنچ ماده خوابیده در روی تخم هرگز چشم از نر خود بر نمی دارد و در صورت بروز خطر از روی نوع نگاه نر می فهمد که خطری در همین نزدیکیست و از روی تخم ها بلند می شود تا توجه خطر را به خود جلب کند و نه تخم ها.  فنچ ها وقتی که در زمستان ها سردشان می شود به ویژه در قفس های بزرگ یک گوشه دنج پیدا می کنند و به هم می چسبند تا از گرمای بدن هم استفاده کنند و عملاً با این کار از هدر رفتن گرمای بدن خود و سایر دوستانشان جلوگیری نمایند. این صحنه واقعا دیدنی هستش مخصوصا وقتی مثل بچه ها تقلا می کنن که زیر بقیه قرار بگیرن. فنچ ها را وقتی که بعد از چند وقت در فضای بسته اتاق بودن به بیرون منتقل میکنید البته حتما در زیر سایه بان متوجه خواهید شد که بسیار شادی می کنند و از خود صداهای شادی آور که نشان دهنده شادی درونی آنها در می آورند. ( با تشکر از مهیار به خاطر یاد آوری این مطلب )  یک مورد عجیب که این بار به چشمم خورد این بود که فنچ ماده اصلاً به جوجه اش غذا نداد و فقط این پدر بود که به جوجه می رسید و تغذیه اش میکرد. ماده رفتار عجیبی داشت. وقتی جوجه در لانه بود تمام پرهاش رو با نوک میکند. مخصوصا وقتی من پیششون بودم و تماشا میکردم. طوری شده بود که بدن جوجه و پرهای خودش خونی شده بودند. من فکر کردم شاید از تخم های باقی مانده در لانه باشد  بنابراین تخم های خراب شده را برداشتم. رفتار ماده اندکی تغییر کرد و از کندن پرها دست برداشت اما تا آخر به جوجه غذایی نداد.  فنچ پدر در وسط با دو جوجه اش که سمت چپی پسر می باشد    جوجه فنچ ها از همان اولین لحظات بدنیا آمدن دهان خود را برای درخواست خوراکی باز می کنند و ملتمسانه زبان کوچک خود را به چپ راست حرکت میدهند    چشم جوجه ها اواخر هفته اول زندگی کم کم رشدش کامل شده و باز می شود     جوجه ها تا 3 روز اول بیصدا هستند و بعد جیک جیک ظریفی خواهند داشت اما روزهای آخر و در آستانه ترک لانه صدای گوش خراشی دارند     جوجه ها هرگز در محیط خواب خود مدفوع نمی کنند آنها حتی زمانی که عملا چشمان بسته ای دارند عقب عقب حرکت کرده و در حاشیه لانه عمل دفع خود را انجام میدهند      جوجه ها از همان روزهای اول حتی زمانی که چشم آنها بسته است کرک های خود را با نوک شانه می کنند.      داخل دهان جوجه فنچ ها به طرز زیبایی خال خال است. در برخی از فنچ ها دهان جوجه خال های شب رنگ و درخشانی دارد جوجه فنچ گلدین      در صورت تغدیه خوب جوجه ها بعد از 21 روز آماده استقلال خواهند بود      نوک جوجه فنچ ها بر عکس پدر و مادر سیاه رنگ است و بعد از 2 ماه کم کم مثل نوک پدر و مادر قرمز خواهد شد    پسرها از 21 روزگی کم کم شروع به خواندن میکنند البته نه مثل بابا ولی خوب برای خودشون ادعا دارند  بارها مشاهده شده که جوجه بزرگتر به خواهر یا برادر کوچکتر خود که دیگر پدر و مادر به آنها خوراکی نمی دهند غذا داده است. به واقع این عظمتیست که خود من بارها شاهدش بودممادر و دو جوجه اش در طبیعت هرگز جوجه فنچ ها را با دست لمس نکنید.مخصوصاً جوجه های تازه متولد شده را! اگر احیاناً جوجه فنچی از لانه به کف قفس افتاد و خیال داشتید آن را به لانه برگردانید با پوشیدن دستکش این کار را انجام دهید.در غیر این صورت پدر و مادر به او غذا نخواهند داد و جوجه بعد از چند روز تلف خواهد شد.   اصولا جوجه فنچ هایی که در روزهای اول به ویژع 10 روز اول به دنیا آمدن خوب تغذیه شده اند مثلا تغذیه با تخم مرغ زودتر به بلوغ و استقلال می رسند و اصطلاحا زودتر دان خور می شوند. حتی در مواردی مشاهده شده که هیکل جوجه فنچ ها از پدر و مادر خود که در دوران جوجگی صرفا با ارزن بزرگ شده اند بزرگتر شده است. بنابراین تغذیه جوجه ها بسیار حائز اهمیت است و در سلامت بزرگسالی آنها تاثیر قابل توجهی دارد. بعد از انجام جفت گیری و ساخت لانه فنچ ماده یک روز در میان شروع به گذاشتن تخم می نماید و 4 تا 6 تخم می گذارد. بعد از گذاشتن آخرین تخم فنچ ماده بر روی تخم ها میخوابد. البته هر دو فنچ به نوبت روی تخم ها می خوابند اما در واقع فنچ ماده بیشتر این کار را انجام میدهد و هر وقت که نیاز به خوردن آب یا دانه داشته باشد فنچ نر جای او را می گیرد. در طول مدتی که فنچ ماده روی تخم ها خوابیده فنچ نر جهت دلجویی گاهی برای او دانه می آورد به این صورت که بعد از خورده شدن دانه و خیساندن آن دانه را از چینه دانه خود بالا آورده و در اختیار فنچ ماده قرار می دهد. طی این مدت فنچ ها مدام با نوک خود حالت قرار گرفتن تخم ها را تغییر میدهند تا زرده تخم به دیواره نچسبد و در وسط قرار بگیرد. بعد از 8 تا 10 روز سروکله جوجه ها کم کم پیدا می شود. به محض به دنیا آمدن جوجه ها فنچ ها و به ویژه فنچ ماده اقدام به خوردن پوست تخم ها میکند در واقع فنچ ماده با این کار بخشی از کلسیم از دست رفته بدن خود را جبران می نماید. بهترین حالت آن است که جوجه ها بدون فاصله متولد شوند زیرا تغذیه آنها متوازن انجام خواهد شد. همان طور که در تصویر بالا مشاهده مینمایید در حالیکه یکی از جوجه ها هنوز در داخل تخم برای بیرون آمدن تقلا میکند جوجه دیگر که چند روز پیش تر به دنیا آمده در مقایسه بسیار رشد کرده است. برخی از پرنده بازان به ویژه پرورش دهندگان قناری تخم ها را بر می دارند و پس از اتمام دوره تخم گذاری همه را یک جا در اختیار فنچ قرار می دهند تا جوجه ها هم زمان به دنیا بیایند. البته با توجه به ظرافت پوست تخم فنچها این عمل بسیار سخت می باشد. بعد از به دنیا آمدن جوجه ها و به دلیل بی پر بودن بدن آنها پدر و مادر برای گرم کردنشان تا چندین روز همچنان بر روی آنها می خوابند. مقایسه حجم تخم مرغ با تخم فنچ به زیر تخم مرغ توجه کنید تغذیه جوجه فنچ ها  به محض بیرون آمدن؛ جوجه با دهانی باز و زبانی متحرک از پدر و مادر تقاضای خوراک می کند. در یکی دو روز اول پدر و مادر با شیره معده خود که آبی زرد رنگ است مبادرت به تغذیه جوجه ها می نمایند. از روز سوم و یا دوم کم کم به جوجه ها دانه میدهند. پدر و مادر  دانه را خورده و رویش آب می خورند و آن را برای خیس خوردن در چینه دان نگه میدارند. بعد از خیس خوردن کامل دانه را با فشار زبان خود وارد دهان جوجه می نمایند. توجه داشته باشید که در ان مرحله حتماً تا 10 روز یا حتی بیشتر تخم مرغ پخته و رنده شده در اختیار فنچ ها قرار دهید. فنچ ها و جوجه ها به ویژه به خوردن سفیده تخم مرغ تازه علاقه خاصی دارند. شما میتوانید یک تخم مرغ پخته را تا سه روز استفاده نمایید. البته باید حتما باید بخش استفاده نشده را در یک نایلون و در یخچال نگهداری نمایید. در دو روز اول جوجه ها بی صدا هستند و از روز سوم می توانید صدای ضعیفی را بشنوید که برای خوراک التماس می کنند. چشم ها هم کاملا بسته است و بدن به پر فقط یک سری کرک های ظریف وجود دارد که بعدها در زیر پرها مخفی می شوند. اما به نظر می رسد فنچ ها کرک های ذوران جوجگی را تا به آخر حفظ خواهند کرد.نکته 1 :  لازم به ذکر است که پدر و مادر فضولات  جوجه ها را در یکی دو روز اول می خورند و این یکی از عجایب خلقت است. زیرا شاید دلیل پاک بودن امعا و احشا جوجه ها از هرگونه آلودگی خوراک دفع شده عملاً به یک تونیک مقوی بدل می شود که پدر و مادر با رغبت خاصی آن را نوش جان میکنند.نکته 2 : از عجایب دیگر فنچ ها این است که بعد از بیرون آمدن جوجه ها پدر بیشتر از مادر به تغدیه جوجه ها می رسد. به طوری که بعد از بزرگ شدن جوجه ها و در روزهای آخر باز این پدر است که آنها را تغذیه می نماید و مادر دیگر به آنها خوراک نمیدهد.مراحل رشد یک جوجه فنچ بعد از جفت خوردن فنچ ها فرایند لانه سازی  آغاز می شود. با توجه به این که فنچ ها در محیط طبیعی خود قرار ندارند باید ابزار مورد نیاز لانه سازی را در اختیار آنها قرار داد. در پرنده فروشی ها لانه های آماده ای وجود دارد که به رنگ های مختلف می باشند و می توان آنها را خریداری کرد. اما این تازه قسمت اول کار است . باید مصالحی را در اختیار فنچ ها قرار داد که به میل خود و مطابق با سلیقه خود لانه را آماده سازی کنند. این آماده سازی یکی از زیبا ترین مراحل کار است و پرورش دهندگان فنچ با علاقه زیادی آن را دنبال می کنند. پس از قراردادن لانه در قفس که بهتر است هم زمان با قرارگرفتن فنچ ها در همان قفس باشد. فنچ ها چند روزی و یا حتی یک ماهی به ارزیابی آن می پردازند. نام علمی آن (hura punctulata) است. این فنچ همچنین به نام های فنچ جوزهندی، مونیای سینه صدفی، مونیای خالدار نامیده می شود. نر وماده آن شبیه به هم هستند. نرها را از طریق آواز ضعیف شان و رقص های مخصوص جفت گزینی، می توان شناخت وبرخی دیگر معتقدند که تشخیص جنسیت این پرنده از طریق شکل منقار و یا بزرگی سینه امکان پذیر است اما این راه ها چندان قابل اعتماد نمی باشند. این نژاد دارای بیش از دوازده زیر گونه است و زیرگونه فلیپینی آن راحت تر قابل تشخیص است. البته اخیراً این نژاد را با نژادهای دیگر مخلوط کرده اند واین امر باعث شده است که یافتن نژاد خالص در فروشگاه های عرضه کننده پرندگان زینتی دشوار باشد. این فنچ در حالت اسارت به سادگی تکثیر نمي یابد. بسیار آرام است ومی توان به سهولت آن را به صورت مخلوط با دیگر فنچ های کوچک جثه نگهداری کرد، البته نباید محیط زندگی آن ها زیاد شلوغ باشد. فنچ بلوطی نام علمی آن (Lonchura castaneothorax) است. نام دیگر آن مانکین سینه بلوطی است. نروماده ان کاملاً شبیه هم هستند و فقط از طریق آوازخوانی و رقص جفتگیری می‌توان نر و ماده آن را ازهم تشخیص داد البته در صورتی که نر و ماده در بین گروهی از هم نژادان باشد، رفتارهای نرینه گی در فنچ‌های نر واضح تر خواهد بود. این پرنده در قفس نیز زاد وولد می‌نماید. پنج زیر گونه از این نژاد وجود دارد که یکی از آن‌ها در استرالیا وچهار زیر گونه دیگر در گینه نو وجود دارند. از مشخصات این نژاد داشتن ناخن‌های پنجه بلند است که این امر در محیط زیست طبیعی می‌تواند مزیتی باشد وباعث شود که پرنده برتواند بر روی شاخه‌ها به خوبی مستقر شود، اما در پرندگان قفس می‌تواند مشکلاتی را پدید آورد. فنچ یقه قرمز آمریکایی یا american gold finch به فنچ شرقی eastern gold finch و همین طور به قناری وحشی wild canary معروف هستند. این فنچ ها جزء کوچکترین پرنده ها به شمار می روند. پرنده هایی بسیار اجتماعی بوده و اغلب به راحتی رام می شوند. که تشخیص جنسیت این نوع فنچ از یکدیگر بسیار ساده و آسان می باشد. فنچ نر در تابستان زرد و در زمستان زیتونی می باشد. فنچ ماده در تابستان زرد -قهوه ای و در زمستان تیره تر می شود. یک فنچ یقه قرمز آمریکاییamerican gold finch در فروشگاه دنیای پرندگان موجود می باشد. این فنچ زیبا در حال حاضر ۱ ساله می باشد و بسیار رام و دستی است. فنچ یقه قرمز دنیای پرندگان پرهایی صاف و منظم دارد. این فنچ آواز نیز می خواند و پرنده ای کاملا اجتماعی با قدرت تطبیق خود با شرایط محیطی می باشد.نام علمی آن (hura striata) است و نام های دیگر آن مانکین دمگاه سفید، فنچ دم سوزنی، فنچ بنگالی وحشی، فنچ پشت سفید می باشد. در این نژاد نیز همانند فنچ بنگالی تشخیص جنسیت کار دشواری است واین کار را فقط از دقت در رفتار پرنده می توان دریافت ومعمولاً آواز فنچ های نر آن شبیه فنچ های نر بنگالی است، اما بسیار خجول بوده ومعمولاً در حضور افراد آواز نمی خوانند. این فنچ ها کوچک تر از فنچ های بنگالی می باشند و در بسیاری از فروشگاه های پرندگان زینتی به عنوان فنچ بنگالی فروخته می شوند وبسیاری معتقدند که فنچ های بنگالی در حقیقت فنچ های نواری اهلی شده اند. این پرنده در بسیاری از مناطق آسیا پراکنده است.